Сипедаи дам ки гуҳарбор бар дар гулзор

سپیده دم که گهربار بر در گلزار

Шавад ба ҷилваи гули андарнигор хонаи ёр

شود به جلوه گل اندر نگار خانه یار

Аҷаб набошад , агар аз насими рӯҳи афзой

عجب نباشد، اگر از نسیم روح افزای

Дам ҳаёт занад нақши хома бар девор

دم حیات زند نقش خامه بر دیوار

Чаҳ ишқҳои куҳанро ки нав кунад аз сар ?

چه عشقهای کهن را که نو کند از سر؟

Чу андалеби براردи зи шавқи нолаи зор

چو عندلیب برآرد ز شوق ناله زار

Гуҳар фуруш шавад рӯй некӯони зи арақ

گهر فروش شود روی نیکوان ز عرق

Гуҳӣ ки гарм шавад офтобро бозор

گهی که گرم شود آفتاب را بازار

Хуши он киришмау нозӣ ки мекунад наргис

خوش آن کرشمه و نازی که می کند نرگس

Чу чашми соқии раънои миёни хобу хумор

چو چشم ساقی رعنا میان خواب و خمار

Миёни лолау гули байни сабои зи нағмаи мурғ

میان لاله و گل بین صبا ز نغمه مرغ

Ки рақс мекунад аз бехудӣ бар оташи хор

که رقص می کند از بی خودی بر آتش خار

Шудаи сети саҳни гулистони зи арғавону саман

شده ست صحن گلستان ز ارغوان و سمن

Чу остони шаҳ аз рӯй хусравони диёр

چو آستان شه از روی خسروان دیار