Рухи гул хушаст ва аз ваии рахт , эйнигор , хуш тар

رخ گل خوش است و از وی رخت، ای نگار، خوش تر

Чаҳ буд ? гулӣ ки рӯяти зи ду сад баҳори хуш тар

چه بود؟ گلی که رویت ز دو صد بهار خوش تر

Чаҳ рӯм ба боғу бӯстон чу гулӣ ба ту намонад

چه روم به باغ و بوستان چو گلی به تو نماند

зи гулӣ ки бе ту байнам ба ду дидаи хори хуш тар

ز گلی که بی تو بینم به دو دیده خار خوش تر

Ба яке сухан ки гӯйӣ бузед дубораи мурда

به یکی سخن که گویی بزید دوباره مرده

Ки зи оби зиндагонии ду лабати дубори хуш тар

که ز آب زندگانی دو لبت دوبار خوش تر

Чаҳ хушаст як киришмаи з барои мурдани ман

چه خوش است یک کرشمه ز برای مردن من

Ки агар зем ба дидан , яке аз ҳазор хуш тар

که اگر زیم به دیدن، یکی از هزار خوش تر

Чаҳ камони кашии ду чашмам ба ду тири чор кардан

چه کمان کشی دو چشمم به دو تیر چار کردن

Ки гар ояд аз ту гардии ду ман ва чаҳор , хуш тар

که گر آید از تو گردی دو من و چهار، خوش تر

Манаму шабӣ ва бо дили ҳамаи шаби ҳикоят ӯ

منم و شبی و با دل همه شب حکایت او

Ки ғами дарози гуфтан ба шубони тори хуш тар

که غم دراز گفتن به شبان تار خوش تر

Чаҳ рӯм ба хок , ҷонам кунад ин сухан ба ҳасрат

چه روم به خاک، جانم کند این سخن به حسرت

Ки барӣни тани заминии раҳи он савори хуш тар

که براین تن زمینی ره آن سوار خوش تر

Ғами ҳиҷри рости завқӣ ки ба васф кас наёяд

غم هجر راست ذوقی که به وصف کس نیاید

Ту агар шароби хорӣ , з мет хумори хуш тар

تو اگر شراب خواری، ز میت خمار خوش تر

Чу ғуломи тести хусрав , зайд ва бамурд , фарёд

چو غلام تست خسرو، زید و بمرد، فریاد

Ту азин ду гӯии пешат ки кадоми кори хуштар ?

تو ازین دو گوی پیشت که کدام کار خوش تر؟