Рафт дил , нест равшанами ҳолаш

رفت دل، نیست روشنم حالش

Бирав , эй ҷон , ту ҳам ба дунболаш

برو، ای جان، تو هم به دنبالش

Ман бад-инсон ки ҳоли худ байнам

من بدینسان که حال خود بینم

Набарам ҷони зи чашми иқболаш

نبرم جان ز چشم اقبالش

Чаҳ хабари шаҳсавори раъноро ?

چه خبر شهسوار رعنا را؟

Ки сафи мӯри гашти помолаш

که صف مور گشت پامالش

Ҳар гуҳ аз шамъи сӯхти парвона

هر گه از شمع سوخت پروانه

Коташ дил фитод дар болаш

کاتش دل فتاد در بالش

Дили шиносад ки чист ҳолати ишқ

دل شناسد که چیست حالت عشق

Нест ақли ҳакими даллолаш

نیست عقل حکیم دلالش

Ҳар ки бар ҳол ошиқон хандад

هر که بر حال عاشقان خندد

Гиряи воҷиб буд бар ҳолаш

گریه واجب بود بر حالش

Ман мискин на марди дарди туам

من مسکین نه مرد درد توام

Кӯҳи Албурзу пашшаи ҳмолш

کوه البرز و پشه حمالش

Дар чаҳ он дам фитод дили комад

در چه آن دم فتاد دل کامد

Сӯраи Юсуф аз рахти фолаш

سوره یوسف از رخت فالش

Чаҳ дарозаст байни ғами хусрав

چه درازست بین غم خسرو

Ки равад бе ту ҳар шабии солаш

که رود بی تو هر شبی سالش