Боғи бушковату сӯрӣу саманаш

باغ بشکفت و سوری و سمنش

Тозаи гашти арғавону Настаранаш

تازه گشت ارغوان و نسترنش

Сифат боғ мекунад булбул

صفت باغ می کند بلبل

Шох дар шох меравад суханаш

شاخ در شاخ می رود سخنش

Юсуф гул расед ва шуд равшан

یوسف گل رسید و شد روشن

Чашми наргис ба буии перҳанаш

چشم نرگس به بوی پیرهنش

То куҷо бошад он смнбри ман

تا کجا باشد آن سمنبر من

Коб ва оташ шавад гул аз саманаш

کاب و آتش شود گل از سمنش

Меҳр ӯ зарра зарра кард маро

مهر او ذره ذره کرد مرا

Гар чаҳ як зарра нест меҳри маниш

گر چه یک ذره نیست مهر منش

Гар ба халқам расан кунад зулфаш

گر به خلقم رسن کند زلفش

Бугсалами ҳам зи зулф чун расанаш

بگسلم هم ز زلف چون رسنش

Дида дар пеш ӯ кашад хусрав

دیده در پیش او کشد خسرو

Ки бинад ба чашми хештанаш

که بیند به چشم خویشتنش