эй туро дар дидаи ман ҷои хоб
ای ترا در دیده من جای خواب
Дида бехобам аз ту ҷои об
دیده بی خوابم از تو جای آب
Шаб чу хобам нест баҳр диданат
شب چو خوابم نیست بهر دیدنت
Чанд созами хешро ъмдо ба хоб
چند سازم خویش را عمدا به خواب
Гул шуд аз акси рахт дар чашми ман
گل شد از عکس رخت در چشم من
Зоташи дил май кашам зон гули гулоб
زاتش دل می کشم زان گل گلاب
Бо хаёли зулфу рӯяти чашми ман
با خیال زلف و رویت چشم من
Нима абраст ва нимӣ офтоб
نیمه ابرست و نیمی آفتاب
Зон лаб мегаван ки ҳуш аз ман бабрад
زان لب میگون که هوش از من ببرد
Хӯн ҳаме гарем чу бар оташи кабоб
خون همی گریم چو بر آتش کباب
Аз лабат дорам саволӣ , чун кунам
از لبت دارم سؤالی، چون کنم
Танг меояд даҳонат дар ҷавоб
تنگ می آید دهانت در جواب
Масти гаштам бскаҳ хӯрдам хӯни дил
مست گشتم بسکه خوردم خون دل
Чун нигарадам маст бо чандини шароб
چون نگردم مست با چندین شراب
Ҳаст хуршеди қиёмат рӯй ту
هست خورشید قیامت روی تو
Хати мишкӣни дафтари явми алҳсоб
خط مشکین دفتر یوم الحساب
Зон қиёмати олимӣ дар ҷинат аст
زان قیامت عالمی در جنت است
Бандаи хусрав то қиёмат дар азоб
بنده خسرو تا قیامت در عذاب