Наёрам тоб дидан , дайри дайрати баҳри он байнам

نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم

Бибояд ҳар замони ҷонӣ ки рӯят ҳар замони байнам

بباید هر زمان جانی که رویت هر زمان بینم

Маро гӯйанд каш чун мардумони байну Марв аз ҷо

مرا گویند کش چون مردمان بین و مرو از جا

Дилам бар ҷой бояд каш ба чашми мардумони байнам

دلم بر جای باید کش به چشم مردمان بینم

бад-инсон комад аз рӯй ту кори ман ба ҷон , вонгаҳ

بدینسان کامد از روی تو کار من به جان، وانگه

Ман девонаро бар худ нбхшўд ва ҳамон байнам

من دیوانه را بر خود نبخشود و همان بینم

Агар ман куштании гаштам , намегӯям макаш , эй ғам

اگر من کشتنی گشتم، نمی گویم مکش، ای غم

Вале бигзор чандоне ки рӯй он ҷавони байнам

ولی بگذار چندانی که روی آن جوان بینم

Чаҳ ҳоҷат бар дилами нозук , ҳамин бас нест марги ман

چه حاجت بر دلم نازک، همین بس نیست مرگ من

Ки гуҳи гуҳи чошнӣ аз дасти он новаки камони байнам

که گه گه چاشنی از دست آن ناوک کمان بینم

Гуҳ ҷавлон наёрам диданаш аз бими ҷон , лекин

گه جولان نیارم دیدنش از بیم جان، لیکن

Чу ман бе тоқатами дуздида дар дасту камони байнам

چو من بی طاقتم دزدیده در دست و کمان بینم

зи наврӯзи ҷавонигар чаҳ бишкуфтаи сети бастонаш

ز نوروز جوانی گر چه بشکفته ست بستانش

Мабодои сабзаи пероҳани он бӯстони байнам

مبادا سبزه پیراهن آن بوستان بینم

Дариғо , он чунон рӯе дигар хоҳад шудан , ёрб

دریغا، آن چنان رویی دگر خواهد شدن، یارب

Марои он рӯз манимое ки рӯйиши ончунон байнам

مرا آن روز منمایی که رویش آنچنان بینم

зи хубони бас ки бе дайни гашти хусрав , беҳтарини рӯзаш

ز خوبان بس که بی دین گشت خسرو، بهترین روزش

Бути андари пешу зуннори муғонаш дар миёни байнам

بت اندر پیش و زنار مغانش در میان بینم