Парии рӯе ки ман ҳайрон ӯем

پری رویی که من حیران اویم

Ба ҷон омад дил аз ҳиҷрон ӯем

به جان آمد دل از هجران اویم

Рқибо , диданами борӣ раҳо кун

رقیبا، دیدنم باری رها کن

Ду рӯзаи умр то меҳмон ӯем

دو روزه عمر تا مهمان اویم

БгФтндш , фалони мард аз ғамат , гуфт

بگفتندش، فلان مرد از غمت، گفت

« нахоҳад мард чун ман ҷон ӯем »

«نخواهد مرد چون من جان اویم »

Сабои ҳам бар шикаст аз мо ки рӯзӣ

صبا هم بر شکست از ما که روزی

Наёрад бӯе аз бустон ӯем

نیارد بویی از بستان اویم

Чу мардуми ташнаи ман дар водии ҳиҷр

چو مردم تشنه من در وادی هجر

Чаҳ суд ар чашма ҳайвон ӯем ?

چه سود ار چشمه حیوان اویم؟

зи зулфаши дили ҳамеи ҷустам , дилам гуфт

ز زلفش دل همی جستم، دلم گفت

Ки зон ту ним , ман зон ӯем

که زان تو نیم، من زان اویم

Чу бар хусрав сиёсат ронад , гуфтам

چو بر خسرو سیاست راند، گفتم

Ки бо ту гуфт ман султон ӯем

که با تو گفت من سلطان اویم