намедонад маи номҳрбонм

نمی داند مه نامهربانم

Ки давр аз рӯй хубаш бар чаҳ сонам ?

که دور از روی خوبش بر چه سانم؟

Чу зулфи биқрорши биқрорм

چو زلف بیقرارش بیقرارم

Чу чашми натоонаши нотавонам

چو چشم ناتوانش ناتوانم

Бирав бод ва гадоӣ кун ба кӯяш

برو باد و گدایی کن به کویش

Бигӯ бо он маи номҳрбонм

بگو با آن مه نامهربانم

« ки гарчи менаҳй бори фироқам

«که گرچه می نهی بار فراقم

Вгрчаҳ май зании теғи забонам

وگرچه می زنی تیغ زبانم

Ҳанузам меҳрати андар сина бошад

هنوزم مهرت اندر سینه باشد

Агар дар хоки резади устихонам »

اگر در خاک ریزد استخوانم »

Бипурс аз шамъи ҳоли сӯзи хусрав

بپرس از شمع حال سوز خسرو

Ки то гуяд ки шабҳо бар чаҳ сонам

که تا گوید که شبها بر چه سانم