Биё , ҷоно , ки ҷонатро бимирам

بیا، جانا، که جانت را بمیرم

Вагар меРом ба ҷони миннат пазирам

وگر میرم به جان منت پذیرم

Халос ман биҷавӣед , эй рафиқон

خلاص من بجویید، ای رفیقان

Ки ман дар қайди меҳр ӯ асирам

که من در قید مهر او اسیرم

Назар гуфтанд дорӣ бо фақирон

نظر گفتند داری با فقیران

Ман мискин на охири ҳам фақирам

من مسکین نه آخر هم فقیرم

намеояд ба гӯшти нолаи ман

نمی آید به گوشت ناله من

Ки гӯши чархи кари гашт аз нафирам

که گوش چرخ کر گشت از نفیرم

Ҳамеи тарсами сроиди умри хусрав

همی ترسم سرآید عمر خسرو

Ба дарди ҳиҷр аз ҳасрати бимирам

به درد هجر از حسرت بمیرم