Сӯии ман байн ки зи ҳиҷрат ба гудоз омада ам

سوی من بین که ز هجرت به گداز آمده‌ام

Рӯй бинмоӣ ки пешат ба ниёз омада ам

روی بنمای که پیشت به نیاز آمده‌ام

Ба сари зулфи дарозати кашишии доштамӣ

به سر زلف درازت کششی داشتمی

Зон кашиш ба шабҳои дароз омада ам

زان کشش به شب‌های دراز آمده‌ام

Аз ту рафтам , чаҳ кунам сабр чу натавонистам

از تو رفتم، چه کنم صبر چو نتوانستم

Инак ошуфтау оҷиз шудаи боз омада ам

اینک آشفته و عاجز شده باز آمده‌ام

Гар дар абрӯии ту байнами ман мадҳуш , маранҷ

گر در ابروی تو بینم من مدهوش، مرنج

Чаҳ кунам , маст ба миҳроби намоз омадаам ?

چه کنم، مست به محراب نماز آمده‌ام؟

Дили ман ҷон ба ту бахшед ва манам парвона

دل من جان به تو بخشید و منم پروانه

Вази пай сӯхтани шамъи тароз омада ам

وز پی سوختن شمع طراز آمده‌ام

Хусравам , аз чу манӣ давр макун чашм ки ман

خسروم، از چو منی دور مکن چشم که من

Хоки даргоҳи шаҳи бандаи навоз омада ам

خاک درگاه شه بنده‌نواز آمده‌ام