Ҳар шаб аз дасти ғамати дидау дил хӯн шавадам

هر شب از دست غمت دیده و دل خون شودم

Вонгаҳ аз ҳар мижаи роўқ шуда берун шавадам

وانگه از هر مژه راوق شده بیرون شودم

Гоҳ гоҳе ба сари зулфи ту дар ме оем

گاه گاهی به سر زلف تو در می آیم

Бо дилӣ дар ҳам ва он ҳам зи ғамат хӯн шавадам

با دلی در هم و آن هم ز غمت خون شودم

Мардум дида кунад рақс ба саҳрои ду рух

مردم دیده کند رقص به صحرای دو رخ

Чун Баму зери дили хаста ба гардун шавадам

چون بم و زیر دل خسته به گردون شودم

Рӯзгории сети марои сахти парешони зи ғамат

روزگاری ست مرا سخت پریشان ز غمت

Чаҳ кунам бе ту ва ин умр ба сар чун шавадам ?

چه کنم بی تو و این عمر به سر چون شودم؟

Хор хорат нашавад аз дили хусрави берун

خار خارت نشود از دل خسرو بیرون

Гар чаҳ аз хӯни ҷигари рухи ҳама гулгун шавадам

گر چه از خون جگر رخ همه گلگون شودم