Бахти баргашти зи ман то ту бирафтӣ з барам

بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم

Кӣ буд боз ки чун бахт дар оеи зи дирам ?

کی بود باز که چون بخت در آیی ز درم؟

Гуфтам аҳволи дил хеш бигӯям ба касе

گفتم احوال دل خویش بگویم به کسی

Лекин аз бехабарӣ рафт ба олами хабарам

لیکن از بی خبری رفت به عالم خبرم

Пеш аз ин як нафасам бету намерафт басар

پیش از این یک نفسم بی تو نمی رفت بسر

Баъд аз ин то зи фироқи ту чаҳ ояд ба серум

بعد از این تا ز فراق تو چه آید به سرم

Ҷони сипар сохтаам новаки ҳиҷрони туро

جان سپر ساخته ام ناوک هجران ترا

То ҳама халқ бидонанд ки ман ҷони сипарам

تا همه خلق بدانند که من جان سپرم

Бегул рӯй ту чун ғунчаи дилам танг омад

بی گل روی تو چون غنچه دلم تنگ آمد

Бим онаст ки бар хеши гиребони бадарам

بیم آن است که بر خویش گریبان بدرم

Сарв гуфтам ки ба болой ту монад рӯзӣ

سرو گفتم که به بالای تو ماند روزی

Зуҳра ам нест казин шарм ба боло нагарм

زهره ام نیست کزین شرم به بالا نگرم

Хӯни дил май талабами боз ва яқин ме донам

خون دل می طلبم باز و یقین می دانم

Ки ман аз дасти тугар дили бабрам , ҷон набарам

که من از دست تو گر دل ببرم، جان نبرم

Тарк дунё кунам , ар сӯии худами роҳи диҳӣ

ترک دنیا کنم، ار سوی خودم راه دهی

Кӯи сари кӯии ту то ман зи ҷаҳон дар гузарам

کو سر کوی تو تا من ز جهان در گذرم

То хаёли рухи хуби ту маро дар назар аст

تا خیال رخ خوب تو مرا در نظر است

Май намояди ҳамаи малики ду ҷаҳон дар назарам

می نماید همه ملک دو جهان در نظرم

Ба сабурӣ битавон кард мудово , хусрав

به صبوری بتوان کرد مداوا، خسرو

Бим онаст ки ҳар рӯз ки ояд бтрм

بیم آن است که هر روز که آید بترم