Чун наорм онкии фориғ зон ошнои гурезам

چون نارم آنکه فارغ زان آشنا گریزم

Гуҳ дар фусун нишинам , гуҳ дар дуои гурезам

گه در فسون نشینم، گه در دعا گریزم

Буии кушанда ӯ худ ҳамраҳ сабо шуд

بوی کشندهٔ او خود همره صبا شد

Халқ аз сумуми водӣ , ман аз сабои гурезам

خلق از سموم وادی، من از صبا گریزم

Шамшер бар кашида ишқу маро дар он кӯй

شمشیر بر کشیده عشق و مرا در آن کوی

Пои хиради шикаста чун аз балои гурезам

پای خرد شکسته چون از بلا گریزم

Ҳар ҷонвар ки бошад бигурезад аз балое

هر جانور که باشد بگریزد از بلایی

Ман худ балои хешам , аз худ куҷои гурезам ?

من خود بلای خویشم، از خود کجا گریزم؟

Хусрав , магӯӣ дар каши по аз тавофи кӯяш

خسرو، مگوی در کش پا از طواف کویش

Кӯ нест он ҳарифӣ каз вай ба пои гурезам

کو نیست آن حریفی کز وی به پا گریزم