Рафтем моу дил ба яке сӯ гузоштем

رفتیم ما و دل به یکی سو گذاشتیم

Ҷони хароб низ ҳамон сӯ гузоштем

جان خراب نیز همان سو گذاشتیم

Моиему роҳи даврӣ ва то боз кӣ расад ?

ماییم و راه دوری و تا باز کی رسد؟

Ҷону дилӣ ки бар сари он кӯ гузоштем

جان و دلی که بر سر آن کو گذاشتیم

Бгзоштим рӯй азизӣ ки солҳо

بگذاشتیم روی عزیزی که سالها

Умри азизи хеш бар он рӯ гузоштем

عمر عزیز خویش بر آن رو گذاشتیم

Он бахти кӯ ки дар хами бозуи кашеми боз

آن بخت کو که در خم بازو کشیم باز

Он гарданӣ ки аз ғам бозу гузоштем

آن گردنی که از غم بازو گذاشتیم

Он дил ки ӯ зи мо сари мӯе ҷудо набӯд

آن دل که او ز ما سر مویی جدا نبود

Овехта ба ҳалқаи он мӯ гузоштем

آویخته به حلقه آن مو گذاشتیم

Дили буи васл дошт , кунун ранг хӯн гирифт

دل بوی وصل داشت، کنون رنگ خون گرفت

Ин ранг аз он мо шуд ва он бӯ гузоштем

این رنگ از آن ما شد و آن بو گذاشتیم

Ҳар бор гуфтае ки зи паҳлавӣ ман бирав

هر بار گفته ای که ز پهلوی من برو

Рафтем инак аз ту ва паҳлу гузоштем

رفتیم اینک از تو و پهلو گذاشتیم

Хуӣ ки дил ба суҳбати ёрони гирифта буд

خویی که دل به صحبت یاران گرفته بود

Бигусасти силки суҳбат ва он ху гузоштем

بگسست سلک صحبت و آن خو گذاشتیم

Зини пас вафои зи умри нҷўиим , хсрўо

زین پس وفا ز عمر نجوییم، خسروا

Чун рӯй дӯстони вафо ҷӯ гузоштем

چون روی دوستان وفا جو گذاشتیم