Ҳар дами гузар ба кӯйу сарое ки мо кунем

هر دم گذر به کوی و سرایی که ما کنیم

Ҳўиӣ фитад зи нолау вое ки мо кунем

هویی فتد ز ناله و وایی که ما کنیم

Бо мо дил ончӣ кард кунемаш агар кабоб

با ما دل آنچه کرد کنیمش اگر کباب

Ҳасташ ҳануз саҳли сазое ки мо кунем

هستش هنوز سهل سزایی که ما کنیم

Рӯз аз куҷои гувоҳии шабҳои мо кунад ?

روز از کجا گواهی شبهای ما کند؟

Чун субҳи кофарии сет , гўоиӣ ки мо кунем

چون صبح کافری ست، گوایی که ما کنیم

эй пндгў , магӯ ки « дуо кун зи баҳри сабр »

ای پندگو، مگو که «دعا کن ز بهر صبر»

Тъўиз шоҳидаст дуое ки мо кунем

تعویذ شاهد است دعایی که ما کنیم

Бо ҳамчуи ту ҳариф ки ҷон май барад ба лоғ

با همچو تو حریف که جان می برد به لاغ

Худро занем тири дуое ки мо кунем

خود را زنیم تیر دعایی که ما کنیم

Брбт бар , эй фиришта , ки дар хӯрд каъба нест

بربت بر، ای فرشته، که در خورد کعبه نیست

Гоҳи намози расму риёе ки мо кунем

گاه نماز رسم و ریایی که ما کنیم

Лоф вафо занем ва бинолем аз ҷеффот

لاف وفا زنیم و بنالیم از جفات

Саг ба басӣ буд зи вафое ки мо кунем

سگ به بسی بود ز وفایی که ما کنیم

Бар муштарии хиром ки арзии ҳазор меҳр

بر مشتری خرام که ارزی هزار مهر

Ҷонӣу дидаи исти баҳоӣ ки мо кунем

جانی و دیده ایست بهایی که ما کنیم

Хусрави зи ишқ бесарв по бошад , чунин буд

خسرو ز عشق بی سرو پا باشد، چنین بود

Аҳволи хешро сару пое ки мо кунем

احوال خویش را سر و پایی که ما کنیم