Дилии каш сабр набӯд он ман нест

دلی کش صبر نبود آن من نیست

Касе кӯ дил диҳад ҷонон ман нест

کسی کو دل دهد جانان من نیست

Кабобами сохт , ин хуноба зон сет

کبابم ساخت، این خونابه زان است

Гунаҳ бар дидаи гирён ман нест

گنه بر دیده گریان من نیست

Ҳамаи мазмуни ман шаҳрӣ фурӯ хонд

همه مضمون من شهری فرو خواند

Ки меҳри сабр дар фармон ман нест

که مهر صبر در فرمان من نیست

Ту май сӯз эй дилу мгарии ту , эй чашм

تو می‌سوز ای دل و مگری تو ای چشم

Ки шуъла дар хури тӯфон ман нест

که شعله در خور طوفان من نیست

Рахш дидам ба дил гуфтам чаҳ гӯйӣ ?

رخش دیدم به دل گفتم چه گویی؟

Ки яъне ин бало бар ҷон ман нест

که یعنی این بلا بر جان من نیست

Насиҳат аз хиради ҷустам , хирад гуфт

نصیحت از خرد جستم خرد گفت

Ки бар девонагони фармон ман нест

که بر دیوانگان فرمان من نیست

Шаби дӯшинаи ҷони сӯяш чунон рафт

شب دوشینه جان سویش چنان رفت

Ки зон ӯст гӯйии зи он ман нест

که زان اوست گویی زان من نیست

Чу тирам зад , кашид олӯдаи хӯн

چو تیرم زد، کشید آلوده خون

Ба ханда гуфт кин пайкон ман нест

به خنده گفت کاین پیکان من نیست

Бисӯзад хсрўо , дилҳо чаҳ некӯаст

بسوزد خسروا، دل‌ها چه نیکوست

Ки гӯши халқ бар афғон ман нест

که گوش خلق بر افغان من نیست