эй қиблаи соҳиби назарон , рӯй чу моҳат

ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت

СрФтнаҳи хубони ҷаҳони чашми сиёҳат

سرفتنه خوبان جهان چشم سیاهت

Ту Подшаҳи кишвари ҳасанӣу малоҳат

تو پادشه کشور حسنی و ملاحت

Хубон ҷаҳонанд ҳамаи хайлу сипоҳат

خوبان جهانند همه خیل و سپاهت

Ҳар гуҳ ки зи бозор рӯй ҷониби хона

هر گه که ز بازار روی جانب خانه

Чун ашки равони гирдаму гирами сари роҳат

چون اشک روان گردم و گیرم سر راهت

Наздики туам чун нагузоранд рақибон

نزدیک توام چون نگذارند رقیبان

Дуздидаи биёям , кунам аз даври нигоҳат

دزدیده بیایم، کنم از دور نگاهت

Хусрав чаҳ кунӣ нола ва ҳар дам чаҳ кашии оҳ ?

خسرو چه کنی ناله و هر دم چه کشی آه؟

Он сарви равонро чаҳ ғам аз нолау оҳат

آن سرو روان را چه غم از ناله و آهت