Тлхоб ҳасратаст ҳар обӣ ки ман хӯрам

تلخاب حسرت است هر آبی که من خورم

Хуноба диласт шаробӣ ки ман хӯрам

خونابه دل است شرابی که من خورم

Аз хӯрдани ҷигари ҷигари ман кабоб шуд

از خوردن جگر جگر من کباب شد

Набӯд сазоӣ хӯрд кабобӣ ки ман хӯрам

نبود سزای خورد کبابی که من خورم

Ҳаргиз нахурдам оби хуши хеш дар ҷигар

هرگز نخوردم آب خوش خویش در جگر

Теғаст бе ту қатраи обӣ ки ман хӯрам

تیغ است بی تو قطره آبی که من خورم

Аз хӯн хӯрам ба ёди лабати қатрае ки нест

از خون خورم به یاد لبت قطره ای که نیست

Тӯфони офати ин май нобе ки ман хӯрам

طوفان آفت این می نابی که من خورم

Сангаст хусрав , ар на куҷо тоқат оварад ?

سنگ است خسرو، ار نه کجا طاقت آورد؟

Аз шуълаҳои дили туфу тобӣ ки ман хӯрам

از شعله های دل تف و تابی که من خورم