На як дил , ар чаҳ ҳазораст , он ӯ донам

نه یک دل، ار چه هزار است، آن او دانم

Ки ман киришмаи он тарки фитна ҷӯ донам

که من کرشمه آن ترک فتنه جو دانم

Маро чу бахт бадаст , ар чаҳ сад бало ба серум

مرا چو بخت بد است، ار چه صد بلا به سرم

Расад зи ёр , на ёрӣ буд казу донам

رسد ز یار، نه یاری بود کزو دانم

Хушами зи ту ба ҷафое , мадаи фиреби вафо

خوشم ز تو به جفایی، مده فریب وفا

Ки ман фиреби туу некӯон накӯ донам

که من فریب تو و نیکوان نکو دانم

Чунин ки бар сари кӯии ту роҳ гум кардам

چنین که بر سر کوی تو راه گم کردم

зи остони ту рафтани кадом сӯ донам

ز آستان تو رفتن کدام سو دانم

Ҳавоӣ рӯй ту баради он ҳамаи ҳаваси зи серум

هوای روی تو برد آن همه هوس ز سرم

Ки гашти сабза ва рафтан ба боғ ва ҷӯ донам

که گشت سبزه و رفتن به باغ و جو دانم

Ба ҷуз ба бандагӣами рӯзгор май пурсӣ

به جز به بندگیم روزگار می پرسی

Ба зери пои туам , мурдан орзӯ донам

به زیر پای توام، مردن آرزو دانم

Дилам биор ки меояд аз ту буии дилам

دلم بیار که می آید از تو بوی دلم

Ки ман саги туаму буиро накӯ донам

که من سگ توام و بوی را نکو دانم

Агар чаҳ гиряи хусрав нишон расвоӣаст

اگر چه گریه خسرو نشان رسواییست

Валек ман ба ҳузури ту обрӯ донам

ولیک من به حضور تو آبرو دانم