Наёмада сет ба чашми одамии бад-ӣни сонам

نیامده ست به چشم آدمی بدین سانم

Парӣ ва ё мулкӣ , чистӣ , намедонам ?

پری و یا ملکی، چیستی، نمی دانم؟

Назар ба рӯй ту карда ду дида ҳайрон шуд

نظر به روی تو کرده دو دیده حیران شد

Ту рафтӣ аз назар ва ман ҳануз ҳайронам

تو رفتی از نظر و من هنوز حیرانم

Гумон мабар ки гузорами зи дасти домани ту

گمان مبر که گذارم ز دست دامن تو

Агар чаҳ аз ду ҷаҳон остин барафшонам

اگر چه از دو جهان آستین برافشانم

Чунон муқобили ту боди ошиқӣ дар сар

چنان مقابل تو باد عاشقی در سر

Ҳамеи рӯм ки ба шамшери рӯи нгрдонм

همی روم که به شمشیر رو نگردانم

Гар , эй савор , камон дар кашӣ ба куштани ман

گر، ای سوار، کمان در کشی به کشتن من

Сипари зи дида буд гоҳи тири боронам

سپر ز دیده بود گاه تیر بارانم

Даридаи пардаи дили тири ғамзаи ту , чунонк

دریده پرده دل تیر غمزه تو، چنانک

Шикофи гашти ҳамаи розҳои пинҳонам

شکاف گشت همه رازهای پنهانم

Ба сабр гуфтам « як лаҳзаи мӯнис ман бош »

به صبر گفتم «یک لحظه مونس من باش »

Ҷавоб дод ки « аз ҳиҷр нест дармонам »

جواب داد که «از هجر نیست درمانم »

Киришмаи туу ҷаври рақибу дарди фироқ

کرشمه تو و جور رقیب و درد فراق

Бад-ӣни сифати ман бечора зист натавонам

بدین صفت من بیچاره زیست نتوانم

Хуши он замон ки ҳариф муоширон будам

خوش آن زمان که حریف معاشران بودم

Фироқи шоҳид ва май буду барги бустонам

فراغ شاهد و می بود و برگ بستانم

Надонам он ҳамаи ҳам суҳбатони куҷои рафтанд ?

ندانم آن همه هم‌صحبتان کجا رفتند؟

Ки ҳеҷ бор наомад хабар аз эшонам

که هیچ بار نیامد خبر از ایشانم

Кунун зи давлати ишқати умед хусрав нест

کنون ز دولت عشقت امید خسرو نیست

Ки беш ҷамъ шавад хотири парешонам

که بیش جمع شود خاطر پریشانم