Ман аз дасти дили дӯш девона будам

من از دست دل دوش دیوانه بودم

Ҳамаи шаб дар афсун ва афсона будам

همه شب در افسون و افسانه بودم

Ғамаш буд ва ман гум шудам дар дили худ

غمش بود و من گم شدم در دل خود

Ки ҳамроҳи ғӯлӣ ба вайрона будам

که همراه غولی به ویرانه بودم

зи дили шуъла шавқ мезад ба ёдаш

ز دل شعله شوق می زد به یادش

Бар он шуълаи шавқ парвона будам

بر آن شعله شوق پروانه بودم

Ба масҷид равад субҳ ҳар кас ба мазҳаб

به مسجد رود صبح هر کس به مذهب

Ман номусулмон ба бтхонаҳ будам

من نامسلمان به بتخانه بودم

Дилу ҷону тан бо хаёлаш яке шуд

دل و جان و تن با خیالش یکی شد

Ҳамин ман дар он ҷамъ бегона будам

همین من در آن جمع بیگانه بودم

Дариғо , хаёлаш ба сирӣ надидам

دریغا، خیالش به سیری ندیدم

Ки шӯридау маст ва девона будам

که شوریده و مست و دیوانه بودم

Харобӣ хусрав нагуфтам ба рӯйиш

خرابی خسرو نگفتم به رویش

Ки биҳуш аз он шакл мастона будам

که بیهوش از آن شکل مستانه بودم