Васият мекунам , гар башнавад абрӯи камони ман

وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من

Пас аз мурдани нишон тир созад устихони ман

پس از مردن نشان تیر سازد استخوان من

Забон ӯст туркии гӯй ва ман туркӣ наме донам

زبان اوست ترکی گوی و من ترکی نمی دانم

Чаҳ хуш будӣ , агар будӣ забонаш дар даҳони ман

چه خوش بودی، اگر بودی زبانش در دهان من

Ба шукри нисбати лаъли лаби ҷон парвариш кардам

به شکر نسبت لعل لب جان پرورش کردم

Бурун кун аз пас сар ,гар ғалат кардам , забони ман

برون کن از پس سر، گر غلط کردم، زبان من

Агар бо мо сухани гӯйии з рӯй марҳамат , май гӯ

اگر با ما سخن گویی ز روی مرحمت، می گو

Манам Фарҳоди саргардон , туе ширини забони ман

منم فرهاد سرگردان، تویی شیرین زبان من

Чунон аз ишқ май сӯзади танам дар зери пероҳан

چنان از عشق می سوزد تنم در زیر پیراهن

Ки аз беруни пероҳани намояди устихони ман

که از بیرون پیراهن نماید استخوان من

Муроди хусрави бедил бар ор ва як замон биншин

مراد خسرو بیدل بر آر و یک زمان بنشین

Ки раҳмӣ бар дилат ояд зи фарёду фиғони ман

که رحمی بر دلت آید ز فریاد و فغان من