Насимо , он гул шабгир чунаст

نسیما، آن گل شبگیر چونست

Чисонаши байнам ва тадбир чунаст

چسانش بینم و تدبیر چونست

Нагӯйӣ ин чунин баҳри дили ман

نگویی این چنین بهر دل من

Ки он болой ҳамчун тир чунаст

که آن بالای همچون تیر چونست

зи лаб , ояд ҳамеи буии шаробаш

ز لب، آید همی بوی شرابش

Даҳонаш дод буи шер чунаст

دهانش داد بوی شیر چونست

Ман аз ваии ним кишти ғамзаи гаштам

من از وی نیم کشت غمزه گشتم

Ҳанузам то ба сар тақдир чунаст

هنوزم تا به سر تقدیر چونست

Агар чашмаш ба куштан кард тақсир

اگر چشمش به کشتن کرد تقصیر

Лабаш дар узри он тақсир чунаст

لبش در عذر آن تقصیر چونست

Напурсад ҳаргизи он масти ҷавонӣ

نپرسد هرگز آن مست جوانی

Ки ҳоли тавбаи он пер чунаст

که حال توبه آن پیر چونست

Ба гоҳ хуфтани ташвиши ушшоқ

به گاه خفتن تشویش عشاق

зи оҳу нола шабгир чунаст

ز آه و ناله شبگیر چونست

зи зулфаши сӯхти ҷони хусрав , оре

ز زلفش سوخت جان خسرو، آری

Бигӯ , он доми мардум гир чунаст

بگو، آن دام مردم گیر چونست