Он ки фасли гул ҳаме гӯйанд , инак омад он

آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن

Гули гиребон май дард аз хиҷлати насрини хазон

گل گریبان می درد از خجلت نسرین خزان

Шкрстонии сети гӯйии боғ аз шакарлабон

شکرستانی ست گویی باغ از شکرلبان

Нешикари зории сети гӯии гулшан , аз ъръри мадон

نیشکر زاری ست گوی گلشن، از عرعر مدان

Ин замони оғози сабзаи сету лаб ҷӯ ме рӯем

این زمان آغاز سبزه ست و لب جو می رویم

Кам з ҷинат нест гулшан , ғайрати ҳўрои мардон

کم ز جنت نیست گلشن، غیرت حورا مردان

Тоъати мо шоҳиду бодаи сет каз вай зинда ем

طاعت ما شاهد و باده ست کز وی زنده ایم

Мӯҳтасиб бигзор то мерад миёни муртадон

محتسب بگذار تا میرد میان مرتدان

Мо киёии зуҳди аҳли фисқро хок раҳем

ما کیای زهد اهل فسق را خاک رهیم

Чун Муғони муътақид дар зери пои мӯбадон

چون مغان معتقد در زیر پای موبدان

Бистари хошоки косўдиму брхФтими маст

بستر خاشاک کآسودیم و برخفتیم مست

Беҳтар аз дебои пари ташвиши заррини марқадон

بهتر از دیبای پر تشویش زرین مرقدان

Мо ба май хӯрдани зи баҳр гӯр нагузорем хишт

ما به می خوردن ز بهر گور نگذاریم خشت

Чун зи зари дидеми сангии қисми олии гунбадон

چون ز زر دیدیم سنگی قسم عالی گنبدان

Ҳаст фарқи андари миёни дуну олии ҳимматӣ

هست فرق اندر میان دون و عالی همتی

Хонае аз авду сандали сохт ин , аўдри равон

خانه ای از عود و صندل ساخت این، اودر روان

Чун ҷудои хост буд , эй дӯст , доман бар мучин

چون جدایی خواست بود، ای دوست، دامن بر مچین

Қадар суҳбатҳо бидону қадари гир аз бхрдон

قدر صحبتها بدان و قدر گیر از بخردان

Гар чаҳ ҷўзоиим ё чун Фрқдони ҳам муҳаррам аст

گر چه جوزاییم یا چون فرقدان هم محرم است

Зон ки ҳам ҷавзо ҷудо хоҳад шудан ҳам Фрқдон

زان که هم جوزا جدا خواهد شدن هم فرقدان

Хсрўо , чун ҳеҷ оқилро надидӣ хуши дилӣ

خسروا، چون هیچ عاقل را ندیدی خوش دلی

Хуши дили девонагону ошиқони ҳиҷри дон

خوش دل دیوانگان و عاشقان هجر دان