Тамошои гоҳ ҷонҳо шуд хаёлат

تماشا گاه جانها شد خیالت

Таманногоҳи дилҳо зулфу холат

تمناگاه دلها زلف و خالت

Ба ғалатам бехабар чун қуръаи фол

به غلطم بی خبر چون قرعه فال

Чу байнами талъати фархундаи фолат

چو بینم طلعت فرخنده فالت

Мудорои ин чашми ман чун далви пари об

مدارا این چشم من چون دلو پر آب

Ки бошад офтоби ману болат

که باشد آفتاب من و بالت

Ишорат кардӣ аз абрӯ ба хӯнам

اشارت کردی از ابرو به خونم

Марои борӣ муборак шуд ҷамолат

مرا باری مبارک شد جمالت

На ҷон аз лаб дарун омад на берун

نه جان از لب درون آمد نه بیرون

Бало шуд ишқи пои бӯси хаёлат

بلا شد عشق پا بوس خیالت

Чу хуш май май хурӣ аз хӯни ноБам

چو خوش می می خوری از خون نابم

Агар нанагӣ наёяд зини суфолат

اگر ننگی نیاید زین سفالت

Чу ҳолам шуд парешон бе ту охир

چو حالم شد پریشان بی تو آخر

Бигӯ охир ки хусрав чист ҳолат

بگو آخر که خسرو چیست حالت