эй хиради масти лаъл чун май ту

ای خرد مست لعل چون می تو

Мо зи озодаи абрӯии хуии ту

ما ز آزاده ابروی خوی تو

Май марои даҳ ки лаб ба гӯш барам

می مرا ده که لب به گوش برم

Бас ки мастами зи лаъл чун май ту

بس که مستم ز لعل چون می تو

Чун кунӣ ваъда , бози гӯйӣ « кӣ »

چون کنی وعده، باز گویی «کی »

Ман ба сад ҷони ғуломи он кӣ ту

من به صد جان غلام آن کی تو

Чун ғамати бикашадам , бигӯе « ҳай »

چون غمت بکشدم، بگویی «هی »

Рӯҳ бахшад ба тани ҳамон май ту

روح بخشد به تن همان می تو

Гӯйем мурдани ту аз пай кист

گوییم مردن تو از پی کیست

Ҳам ба ҷону сари ту аз паии ту

هم به جان و سر تو از پی تو

Гуфтам аз ту ҳаёт дорам , гуфт

گفتم از تو حیات دارم، گفت

« ту нигар ва он ҳаёти лошии ту »

«تو نگر و آن حیات لاشی تو»

Хсрўо , чун сазоӣ сӯхтанӣ

خسروا، چون سزای سوختنی

Меҳрбонии сети шуъла бар неи ту

مهربانی ست شعله بر نی تو