зи дилҳо лашкарӣ дорад сухан бо тоҷдорони гӯ

ز دلها لشکری دارد سخن با تاجداران گو

Қарори лашкари худ даҳ ба тарк бе қаророни гӯ

قرار لشکر خود ده به ترک بی قراران گو

Турои ду чашми ҷодўкш , ман аз даврӣ ба мурдани хуш

ترا دو چشم جادوکش، من از دوری به مردن خوش

Худ ар ханҷар наме ронӣ , бидон ханҷаргузорон гӯ

خود ار خنجر نمی رانی، بدان خنجر گذاران گو

Магӯ бо ман ки дар кӯем балоу фитна май борад

مگو با من که در کویم بلا و فتنه می بارد

зи боронам чаҳ тарсоне , ҳадиси тири борони гӯ

ز بارانم چه ترسانی، حدیث تیر باران گو

Чаҳ гӯйии ин ки помол ғломонт кунам бар дар

چه گویی این که پامال غلامانت کنم بر در

Ба роҳи хешам , эй султон , лагадкӯби саворони гӯ

به راه خویشم، ای سلطان، لگدکوب سواران گو

Чаро ҳар дами ҳамеи гӯйӣ ки сӯзи ишқ бад бошад

چرا هر دم همی گویی که سوز عشق بد باشد

Маро дар синаи дӯзахҳост ин бо хоми корони гӯ

مرا در سینه دوزخ هاست این با خام کاران گو

Ҷафогар мекунад бар рӯй ӯ чун гӯям , эй муҳаррам

جفاگر می کند بر روی او چون گویم، ای محرم

Вале зонгўнаҳ кандар гӯш ӯ уфтад ба ёрони гӯ

ولی زانگونه کاندر گوش او افتد به یاران گو

Ғам ман бишинав , эй бод ва чу ҳаст ин кулба наваҳй

غم من بشنو، ای باد و چو هست این کلبه نوحی

Магӯ он ҷо вагар гӯйии басони шармсорони гӯ

مگو آن جا و گر گویی بسان شرمساران گو

Ту эй каз бодаи ишқи бтонми тавба май гӯйӣ

تو ای کز باده عشق بتانم توبه می گویی

Марои умрии сети мастам , ин сухан бо ҳӯшёрони гӯ

مرا عمری ست مستم، این سخن با هوشیاران گو

Чаҳ гул чӣанд касе каз хори тарсад , хсрўо , сар на

چه گل چیند کسی کز خار ترسد، خسروا، سر نه

Ба теғи ҳамчуи сӯсани баси ҳадиси глъзорони гӯ

به تیغ همچو سوسن بس حدیث گلعذاران گو