эй рафтау тарки ман бадноми гирифта

ای رفته و ترک من بدنام گرفته

Вази дасти вафои дгарони ҷоми гирифта

وز دست وفای دگران جام گرفته

Бози омадае то бинмое ва бисӯзӣ

باز آمده ای تا بنمایی و بسوزی

Дар сӯзи мёўри дили ороми гирифта

در سوز میاور دل آرام گرفته

Хӯнам махӯр , эй дӯст , ки ин бодаи ғами орад

خونم مخور، ای دوست، که این باده غم آرد

Чундид тавон он рухи глФоми гирифта ?

چون دید توان آن رخ گلفام گرفته؟

Дуздони дил ар шоҳ бигӯед ки бигиранд

دزدان دل ار شاه بگوید که بگیرند

Ман гирам ҳар мӯии турои номи гирифта

من گیرم هر موی ترا نام گرفته

Дашном маро гуфта бадии дӯш , ҳамаи шаб

دشنام مرا گفته بدی دوش، همه شب

Ман лиззати он гуфтани дашноми гирифта

من لذت آن گفتن دشنام گرفته

Аз пеши марони бандаи деринаи худ ро

از پیش مران بنده دیرینه خود را

Гар дили шиддат , эй кофари худкоми гирифта

گر دل شدت، ای کافر خودکام گرفته

Ман дӯзахии ақлу басои дӯзахии ишқ

من دوزخی عقل و بسا دوزخی عشق

Гӯи сад чу ман сӯхтаро хоми гирифта

گو صد چو من سوخته را خام گرفته

эй гул , чаҳ зании хандаи з нолидани хусрав

ای گل، چه زنی خنده ز نالیدن خسرو

Козрдаҳ буд булбул дар доми гирифта

کازرده بود بلبل در دام گرفته