Хат каз лаби он писари дамидаи сет

خط کز لب آن پسر دمیده ست

Афсунаст ки бар шукри дамидаи сет

افسون است که بر شکر دمیده ست

Бингар ки зи оби дидаи яке сет

بنگر که ز آب دیده یکی ست

Он сабзаи хуш ки бар дамидаи сет

آن سبزه خوش که بر دمیده ست

Аз рашки рахти саҳари дами сард

از رشک رخت سحر دم سرد

Бар оинаи қамари дамидаи сет

بر آینه قمر دمیده ست

Бархест зи оташи рахти дӯд

برخاست ز آتش رخت دود

Аз бас ки хати ту бар дамидаи сет

از بس که خط تو بر دمیده ست

Охир шукрӣ бидиҳ ба хусрав

آخر شکری بده به خسرو

Зон лаб ки набот бар дамидаи сет

زان لب که نبات بر دمیده ست