Дӯш дар омад аз дирами тоза чу боди сбҳгаҳ

دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه

Машки фишонда бар қабои ғолияи суда бар калла

مشک فشانده بر قبا غالیه سوده بر کله

Бас ки ду дидаи сияҳ бар кафи пои сўдмш

بس که دو دیده سیه بر کف پای سودمش

Гашти сифеди чашм ман шуд кафи пой ӯ сияҳ

گشت سفید چشم من شد کف پای او سیه

Дасти грФтмш ки дили ҳомил дард шуд бибин

دست گرفتمش که دل حامل درد شد ببین

Гар чаҳ гирифтаи ҳомила бар тибқи сифеди ма

گر چه گرفته حامله بر طبق سفید مه

Кӯҳ ғамаст бар дилам , коҳ шудаи зи ғами танам

کوه غم است بر دلم، کاه شده ز غم تنم

Пеши ту мекашам бигир ончӣ ки ҳаст кӯҳ ва ки

پیش تو می کشم بگیر آنچه که هست کوه و که

Рӯй намост чашми ман хок дар ту андрў

روی نماست چشم من خاک در تو اندرو

Об чу бо сафо буд хоки бинмш ба таҳ

آب چو با صفا بود خاک بینمش به ته

Ин дили кӯри бештар бар занахат гузар кунад

این دل کور بیشتر بر زنخت گذر کند

Марг ба ханда дар шавад кӯр чу бугзарад ба чаҳ

مرگ به خنده در شود کور چو بگذرد به چه

Оризи гандумин ту ҳаст гузиданами ҳавас

عارض گندمین تو هست گزیدنم هوس

Гар зи биҳишт рӯй худ аФгинми бад-ӣни гунаҳ

گر ز بهشت روی خود افگینم بدین گنه

Бӯдаам андари ин сухан субҳ расед аз уфуқ

بوده ام اندر این سخن صبح رسید از افق

Сохт ба турраи моҳи ман турраи субҳро ҳиба

ساخت به طره ماه من طره صبح را هبه