Маро зон мейр хубон нест рӯзӣ

مرا زان میر خوبان نیست روزی

Гадоёнро з шоҳон нест рӯзӣ

گدایان را ز شاهان نیست روزی

Ба сангӣ чун сегон хурсандам аз давр

به سنگی چون سگان خرسندم از دور

Гарми чӯбии з дарбон нест рӯзӣ

گرم چوبی ز دربان نیست روزی

зи ман зоил кун , эй ҷон , заҳмати хеш

ز من زایل کن، ای جان، زحمت خویش

Чу дармонати з ҷонон нест рӯзӣ

چو درمانت ز جانان نیست روزی

Рӯ , эй Искандар , аз ҳамроҳии Хизр

رو، ای اسکندر، از همراهی خضر

Туро чун об ҳайвон нест рӯзӣ

ترا چون آب حیوان نیست روزی

Ба ҳила чанд битавон зист охир

به حیله چند بتوان زیست آخر

Танӣ дорам каш аз ҷон нест рӯзӣ

تنی دارم کش از جان نیست روزی

Ҳаваси барадам ба рӯйиш , гуфт бахтам

هوس بردم به رویش، گفت بختم

Шуморо аз гулистон нест рӯзӣ

شما را از گلستان نیست روزی

Дилу ҷону хиради барадӣ , турои бод

دل و جان و خرد بردی، ترا باد

Марои борӣ аз эшон нест рӯзӣ

مرا باری از ایشان نیست روزی

зи дардати боди рӯзии манди ҷонам

ز دردت باد روزی مند جانم

Ба дардии каши з дармон нест рӯзӣ

به دردی کش ز درمان نیست روزی

Чаҳ суд аз гиряи хусрав дар ин ғам ?

چه سود از گریه خسرو در این غم؟

Чу кишташро з борон нест рӯзӣ

چو کشتش را ز باران نیست روزی