Нигорин маро шуд навҷуоне

نگارین مرا شد نوجوانی

Ки нави бодаши нишоту Комронӣ

که نو بادش نشاط و کامرانی

Хаташи пиромни лаб , гўиёи Хизр

خطش پیرامن لب، گوییا خضر

Баромади гирди оби зиндагонӣ

برآمد گرد آب زندگانی

Бимирам бар сари кӯяш ки бошад

بمیرم بر سر کویش که باشد

Сегон кӯй ӯро миҳмонӣ

سگان کوی او را میهمانی

На бар рӯяти хатат , эй ояти ҳасан

نه بر رویت خطت، ای آیت حسن

Ки ҳаст он фатвои номеҳрбонӣ

که هست آن فتوی نامهربانی

Ман аз боғи тугар баррагӣ набандам

من از باغ تو گر برگی نبندم

Ту борӣ бар хур аз шохи ҷавонӣ

تو باری بر خور از شاخ جوانی

Ғамӣ чун кӯҳ бар ҷонам наҳодӣ

غمی چون کوه بر جانم نهادی

Ту боқии мон ки ман барадами гаронӣ

تو باقی مان که من بردم گرانی

Чаҳ ёрад гуфт дар васфи ту хусрав

چه یارد گفت در وصف تو خسرو

Ки ҳарчи андари дили орм , беш аз онӣ

که هرچ اندر دل آرم، بیش از آنی