Агар ту саргузашти ман бадоне

اگر تو سرگذشت من بدانی

Дигар афсона маҷнӯн нахонӣ

دگر افسانه مجنون نخوانی

Ҳаме гуяд « бирав бедор ме бош

همی گوید «برو بیدار می باش

Макун таълими сагро посбонӣ »

مکن تعلیم سگ را پاسبانی »

зи ман пурсӣ ки ҳамдардон чаҳ карданд ?

ز من پرسی که همدردان چه کردند؟

Туро доданд ҷону зиндагонӣ

ترا دادند جان و زندگانی

Марои гирди сари он чашми гардон

مرا گرد سر آن چشم گردان

Ки то бар ман фитад он нотавонӣ

که تا بر من فتد آن ناتوانی

Намондам устихонии ҳам ки борӣ

نماندم استخوانی هم که باری

Саг ту бошад аз ман миҳмонӣ

سگ تو باشد از من میهمانی

Табибам доғ фармоед , надонад

طبیبم داغ فرماید، نداند

Ки сад ҷо беш дорам дар наоне

که صد جا بیش دارم در نهانی

Ба болинаш манолед , эй асирон

به بالینش منالید، ای اسیران

Ки баси ширин буд хоби гаронӣ

که بس شیرین بود خواب گرانی

Марои ҷон дар вафодории баромад

مرا جان در وفاداری برآمد

Ҳануз андари ҳақи ман бадгумонӣ

هنوز اندر حق من بدگمانی

Ба қатл хусрав омад ишқу шодам

به قتل خسرو آمد عشق و شادم

Ки ёрӣ ҳамраҳе шуд он ҷаҳонӣ

که یاری همرهی شد آن جهانی