Май гузарӣ ки синаро вақфи ҳавоӣ худ кунӣ

می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

Ман ки бум ки бар дилами доғи ҷафоӣ худ кунӣ

من که بوم که بر دلم داغ جفای خود کنی

Гӯямат ин чунин Марв , вази бад чашм кун ҳазар

گویمت این چنین مرو، وز بد چشم کن حذر

Лек ту гуфт нашнавӣ , кор барои худ кунӣ

لیک تو گفت نشنوی، کار برای خود کنی

Ҳайф буд ки дар равиши пои ту бар замин расад

حیف بود که در روش پای تو بر زمین رسد

Дида ба хок май нуҳум ,гар таҳи пой худ кунӣ

دیده به خاک می نهم، گر ته پای خود کنی

Моҳӣу офтоби сони гарм бар осмон рӯй

ماهی و آفتاب سان گرم بر آسمان روی

Оҳи маро агар шабии роҳнамоӣ худ кунӣ

آه مرا اگر شبی راهنمای خود کنی

Гуфтӣ агар нигаҳ кунӣ ду рухи ман сазо кунам

گفتی اگر نگه کنی دو رخ من سزا کنم

Оина гар кунӣ нигаҳ , ҳам ту сазоӣ худ кунӣ

آینه گر کنی نگه، هم تو سزای خود کنی

Ҷон ту ҳаст дар дилам , вази сари лутфу мардумӣ

جان تو هست در دلم، وز سر لطف و مردمی

Ҳар чаҳ биҷой дил кунӣ , онгаҳ биҷой худ кунӣ

هر چه بجای دل کنی، آنگه بجای خود کنی

Хусрав аз иштиёқи ту сӯхтаи гашт ва вақт шуд

خسرو از اشتیاق تو سوخته گشت و وقت شد

Гар назарӣ ба марҳамати сӯии гадоӣ худ кунӣ

گر نظری به مرحمت سوی گدای خود کنی