Бози баҳри ҷони моро ноз дар сар ме кунӣ

باز بهر جان ما را ناز در سر می‌کنی

Дидаи бинандаро ҳрдм ба хӯн тар ме кунӣ

دیده بیننده را هردم به خون تر می‌کنی

Гар чу мӯем мекунӣ , баҳри адами ҳам давлат аст

گر چو مویم می‌کنی، بهر عدم هم دولت است

Зонка раҳ даврасту бори ман сабк тар ме кунӣ

زانکه ره دورست و بار من سبک‌تر می‌کنی

Офтобии ту , вале зонҷо ки рӯз чун манӣ сет

آفتابی تو، ولی زآنجا که روز چون منی‌ست

Кӣ сари андари хонаи торики ман дар ме кунӣ

کی سر اندر خانه تاریک من در می‌کنی

Гуфтӣ аз дил давр кун ҷонро ва ҳам бо ман бисоз

گفتی از دل دور کن جان را و هم با من بساز

Шарми бодати хешро бо ҷон баробар ме кунӣ

شرم بادت خویش را با جان برابر می‌کنی

намекунӣ он хандае то риши ман беҳтар шавад

می‌کنی آن خنده‌ای تا ریش من بهتر شود

Бози ханда май занӣу озор дигар ме кунӣ

باز خنده می‌زنی و آزار دیگر می‌کنی

эй бути бдкиш , чашми номусулмонро бапуш

ای بت بدکیش، چشم نامسلمان را بپوش

Дар мусулмонӣ чаро тороҷ кофар мекунӣ ?

در مسلمانی چرا تاراج کافر می‌کنی؟

Ҳар замони гӯйӣ ки ҳоли хеши пеш ман бигӯӣ

هر زمان گویی که حال خویش پیش من بگوی

Ореи оре , гуфт хусрави нек бовар ме кунӣ

آری آری، گفت خسرو نیک باور می‌کنی