эй париваш , ҳар чаҳ расми мардумӣ кам ме кунӣ

ای پریوش، هر چه رسم مردمی کم می کنی

намекунӣ девонау девонатар ҳам ме кунӣ

می کنی دیوانه و دیوانه تر هم می کنی

Зулфи ту аз пари дилии сад қалби дилҳоро шикаст

زلف تو از پر دلی صد قلب دلها را شکست

Бас ки ту бар ту дилаш дар зери ҳам хам ме кунӣ

بس که تو بر تو دلش در زیر هم خم می کنی

Бар дарат ҷон мекунам , муздами зи рӯяти як назар

بر درت جان می کنم، مزدم ز رویت یک نظر

Шоҳи хубоне , чаро музд гдокм мекунӣ ?

شاه خوبانی، چرا مزد گداکم می کنی؟

Хост тӯфонии ҳам аз хоки шаҳидони зостонт

خاست طوفانی هم از خاک شهیدان زآستانت

Ваа чигуна хспди он хӯнҳо ки ҳар дам мекунӣ ?

وه چگونه خسپد آن خونها که هر دم می کنی؟

Куштагонатро ба об дида мешӯйанд халқ

کشتگانت را به آب دیده می شویند خلق

эй ъФоки аллоҳи ту бории дидаро нам ме кунӣ

ای عفاک الله تو باری دیده را نم می کنی

Шуълаҳои худ , дило , равшан макун ҳар ҷо , аз онк

شعله های خود، دلا، روشن مکن هر جا، از آنک

Тозаи доғӣ бар дили ёрон муҳаррам ме кунӣ

تازه داغی بر دل یاران محرم می کنی

Дарди хусравро зиёдат мекунӣ , эй пндгў

درد خسرو را زیادت می کنی، ای پندگو

Ту ҳисоби хеш май доне ки марҳам ме кунӣ

تو حساب خویش می دانی که مرهم می کنی