эй зи рӯяти чашми ҷонро равшанӣ

ای ز رویت چشم جان را روشنی

Зулф машкан то диламро нашиканӣ

زلف مشکن تا دلم را نشکنی

Гуфтам эмини шӯ ки ман зони туам

گفتم ایمن شو که من زآن توام

Ид бар умраст ва онгаҳ эминӣ

عید بر عمر است و آنگه ایمنی

Чист каз дастам наме нӯшии шароб ?

چیست کز دستم نمی نوشی شراب؟

Равшанам шуд ташнаи хӯни манӣ

روشنم شد تشنه خون منی

Ҳар замони гӯйии манол аз дӯстон

هر زمان گویی منال از دوستان

Чаҳ андари бозӣ , эй ёр , аФгнӣ ?

چه اندر بازی، ای یار، افگنی؟

Охири ин ҷонаст каз тан ме равад

آخر این جان است کز تن می رود

Охири ин теғаст ва бар ман май занӣ !

آخر این تیغ است و بر من می زنی!

Монда бо домони он Юсуфи дилам

مانده با دامان آن یوسف دلم

Охири ин хӯни ҳам дар он пероҳанӣ

آخر این خون هم در آن پیراهنی

Поки домоне , ту доне чора чист

پاک دامانی، تو دانی چاره چیست

Моу маъшӯқ ва майу трдомнӣ

ما و معشوق و می و تردامنی

То чаҳ хоҳад шуд , надонам ҳоли ман

تا چه خواهد شد، ندانم حال من

Ман асиру теғи хубони гарданӣ

من اسیر و تیغ خوبان گردنی

Хсрўо , аз кандан ҷон чора нест

خسروا، از کندن جان چاره نیست

Чун наме оре ки дилро бар кунӣ

چون نمی آری که دل را بر کنی