Гар чаҳ аз мо вогсстии суҳбати дерина ро

گر چه از ما واگسستی صحبت دیرینه را

Ҷои мадаи бории ту дар дили дӯстони дайна ро

جا مده باری تو در دل دوستان دینه را

Хӯрд ошиқ чист пайконҳои заҳролӯди ҳиҷр

خورد عاشق چیست پیکانهای زهرآلود هجر

Васл чун ёр ту бошад бозҷӯи лўзинаҳ ро

وصل چون یار تو باشد بازجو لوزینه را

Бскаҳи хўшдл бо ғамами шабҳои дарди хеш ро

بسکه خوشدل با غمم شبهای درد خویش را

Дӯст медорам чу Тифли кӯри дили одина ро

دوست می دارم چو طفل کور دل آدینه را

Мӯҳтасиби гӯ то чу ман сӯфии расворо ба шаҳр

محتسب گو تا چو من صوفی رسوا را به شهر

Гашт фармоед ба гардани бастаи ин пашмина ро

گشت فرماید به گردن بسته این پشمینه را

Таъна зад бар бедилони хусрав ки шуд зинсони хароб

طعنه زد بر بیدلان خسرو که شد زینسان خراب

Фурқатат аз ҷон ӯ хуш мекашад ин кӣна ро

فرقتت از جان او خوش می کشد این کینه را