Шакли дили бурдан ки ту дорӣ набошад дилбарӣ ро

شکل دل بردن که تو داری نباشد دلبری را

Хоби бандиҳои чашмат кам буд ҷодӯгарӣ ро

خواب بندی های چشمت کم بود جادوگری را

Чун з ҳиҷрон шуд Зуҳал дар толеъам кӣ бӯсами он по

چون ز هجران شد زحل در طالعم کی بوسم آن پا

Ин саодати дасти надиҳади ҷузи мубораки ахтарӣ ро

این سعادت دست ندهد جز مبارک اختری را

Зини ҳаваси мардум ки вақте сари нуҳум бар остонат

زین هوس مردم که وقتی سر نهم بر آستانت

Байн чаҳ ҷое май нуҳуми ман ҳам чунин мудаббири сиррӣ ро

بین چه جایی می نهم من هم چنین مدبر سری را

Чанд гӯйии сӯзи худ равшан кун ар дории забонӣ

چند گویی سوز خود روشن کن ار داری زبانی

Чун нахезад шуъла то кӣ дами дамами хокистарӣ ро

چون نخیزد شعله تا کی دم دمم خاکستری را

Бар ман бади рӯзи бас каз ғами қиёматҳост ҳар шаб

بر من بد روز بس کز غم قیامت هاست هر شب

Рӯзи ман рӯзии мабодо то қиёмати кофарӣ ро

روز من روزی مبادا تا قیامت کافری را

Май знндми таънаи кохри дил ки гум кардӣ биҷавӣ

می زنندم طعنه کاخر دل که گم کردی بجوی

Ман ки худро кардаам гум чун биҷӯем дайгарӣ ро

من که خود را کرده ام گم چون بجویم دیگری را

Дӯстон гӯйанд ногуҳи марди хоҳӣ бар дар ӯ

دوستان گویند ناگه مرد خواهی بر در او

Давлатам набӯд ки гирдами хок аз онгуна дарӣ ро

دولتم نبود که گردم خاک از آنگونه دری را

Кӣ чу ман сӯзанд ёрон гарчи дилсӯзанд , лекин

کی چو من سوزند یاران گرچه دلسوزند، لیکن

Авд чун сӯзад буд дили гармеи ҳам миҷмарӣ ро

عود چون سوزد بود دل گرمیی هم مجمری را

Оҳи пинҳонии худ хӯрдан ки хусрави рост зон бут

آه پنهانی خود خوردن که خسرو راست زان بت

Булъаҷабтар зини фурӯи бурдан ки ёради ханҷарӣ ро

بوالعجب تر زین فرو بردن که یارد خنجری را