Моием коФтоби ғуломи ҷамоли мост

ماییم کافتاب غلام جمال ماست

Сад иди нав дар абрӯӣ ҳамчун ҳилоли мост

صد عید نو در ابروی همچون هلال ماست

Равшан ки май намояд аз ойӣнаи сипеҳр

روشن که می نماید از آیینه سپهر

Он офтоб нест , хаёли ҷамоли мост

آن آفتاب نیست، خیال جمال ماست

То чашм ахтарон нарасад дар камоли мо

تا چشم اختران نرسد در کمال ما

Чархи кабӯди пардаи айни алкмоли мост

چرخ کبود پرده عین الکمال ماست

Дар пеши мо баҳои ҷаҳонаст кунҷидӣ

در پیش ما بهای جهان است کنجدی

Он нест кунҷид ва агар он ҳаст , холи мост

آن نیست کنجد و اگر آن هست، خال ماست

Аз ишқи мо касе назайд вонкаҳ май зайд

از عشق ما کسی نزید وانکه می زید

Аз коҳилии ғамзаи мардуми школи мост

از کاهلی غمزه مردم شکال ماست

Ошиқи кашему сояи раҳмати ниФгним

عاشق کشیم و سایه رحمت نیفگنیم

Кин марҳамат ба мазҳаби хубони ваболи мост

کاین مرحمت به مذهب خوبان وبال ماست

Ушшоқи пеши мо ду ҷаҳон май кашанд , лек

عشاق پیش ما دو جهان می کشند، لیک

Ин пешкаш чаҳ дар хури ъзу ҷалоли мост

این پیشکش چه در خور عز و جلال ماست

Он ошиқӣ ки гашти гуми андари хаёл ӯ

آن عاشقی که گشت گم اندر خیال او

ӯ худ намонад , вонкаҳ буд ҳам хаёли мост

او خود نماند، وانکه بود هم خیال ماست

Хоки танӣ ки пухта шуд аз сӯзи мо , дарав

خاک تنی که پخته شد از سوز ما، درو

Ҳам хӯн ӯ хӯрем чу май , кони суфоли мост

هم خون او خوریم چو می، کان سفال ماست

Помоли гашт дар раҳи мо хусраву дят

پامال گشت در ره ما خسرو و دیت

ӯро ҳамин басаст ки ӯ поймоли мост

او را همین بس است که او پایمال ماست