Он тарки нозанин ки ҷаҳонӣ шикор ӯст

آن ترک نازنین که جهانی شکار اوست

Дилҳо асири силсила мшкбор ӯст

دلها اسیر سلسله مشکبار اوست

Андеша нестгар талаб ҷон кунад змн

اندیشه نیست گر طلب جان کند زمن

Андешаи ман аз дил ноустувор ӯст

اندیشه من از دل نااستوار اوست

Бодои бақои зулфу руху қомату лабаш

بادا بقای زلف و رخ و قامت و لبش

Як ҷони ман ки сӯхта ҳар чаҳор ӯст

یک جان من که سوخته هر چهار اوست

Он нохудои тарс , ҳамаи рӯзи масти ноз

آن ناخدای ترس، همه روز مست ناز

Девона чу ман ҳамаи шаб дар хумор ӯст

دیوانه چو من همه شب در خمار اوست

Гар дили баради зи дасти бабри гӯ ки ҳақ ӯст

گر دل برد ز دست ببر گو که حق اوست

Вар ҷон кунад шикор бикун гӯ ки кор ӯст

ور جان کند شکار بکن گو که کار اوست

Дил шуд зи дасту сӯз дилам монад , ҳам хушам

دل شد ز دست و سوز دلم ماند، هم خوشم

Кин доғ дар дарунаи ман ёдгор ӯст

کاین داغ در درونه من یادگار اوست

Хӯнам ки об мекунӣ , эй дида , ранҷ нест

خونم که آب می کنی، ای دیده، رنج نیست

Лекини мёи зи дида ки онҷо гузор ӯст

لیکن میا ز دیده که آنجا گذار اوست

Моро зи орзӯии лабати ҷон ба лаб расед

ما را ز آرزوی لبت جان به لب رسید

эй бахт , онкии ҳамчуи туе дар канор ӯст

ای بخت، آنکه همچو تویی در کنار اوست

Хусрав , ?герати хаёли парастиш амон диҳад

خسرو، گرت خیال پرستش امان دهد

Зинҳораши устувори надорӣ ки ёр ӯст

زنهارش استوار نداری که یار اوست