Шохи наргисро бабрад инак сабо

شاخ نرگس را ببرد اینک صبا

Саҳл бошад бурдан аз кӯрии Асо

سهل باشد بردن از کوری عصا

Аз хаёли сабзаи хоки бӯстон

از خیال سبزه خاک بوستان

Чашм май дузам ки гардад тўтё

چشم می دوزم که گردد توتیا

То арӯси гул ба даст ояд магар

تا عروس گل به دست آید مگر

Симро чун об май резади сабо

سیم را چون آب می ریزد صبا

Ёри сими андоми ман охир куҷост ?

یار سیم اندام من آخر کجاست؟

Ёрб , ӯ симурғ шуд ё кимиё ?

یارب، او سیمرغ شد یا کیمیا؟

Ғунча Эй монад дилами пари хӯну танг

غنچه ای ماند دلم پر خون و تنگ

эй насими зулфи ту боди сабо

ای نسیم زلف تو باد صبا

Хуши биё каз ҳасрати дидори ту

خوش بیا کز حسرت دیدار تو

Зиндагонӣ хуш намеояд маро

زندگانی خوش نمی آید مرا

Дигаронро шамъ маҷлис гашта Эй

دیگران را شمع مجلس گشته ای

Гар нахоҳӣ сӯхти хусравро биё

گر نخواهی سوخت خسرو را بیا