Шавқи туами боз гиребон гирифт

شوق توام باز گریبان گرفت

Ашк давон омад ва домон гирифт

اشک دوان آمد و دامان گرفت

Саҳл буд тарки ду олам , вале

سهل بود ترک دو عالم، ولی

Тарки руху зулф ту натавон гирифт

ترک رخ و زلف تو نتوان گرفت

Ҷони манӣ , бе ту нафас чун занам

جان منی، بی تو نفس چون زنم

Зонка маро бе ту дил аз ҷон гирифт

زانکه مرا بی تو دل از جان گرفت

Ҳар ки чунин фурсатӣ аз даст дод

هر که چنین فرصتی از دست داد

Баси сари ангушт ба дандон гирифт

بس سر انگشت به دندان گرفت

Ориз ӯ то бадар оварад хат

عارض او تا بدر آورد خط

Хурдаи басӣ бар ма тобон гирифт

خرده بسی بر مه تابان گرفت

Холи ту бар лаъли лабат даст ёфт

خال تو بر لعل لبت دست یافت

Мӯрчае малик сулаймон гирифт

مورچه ای ملک سلیمان گرفت

Дили талаби каъба рӯй ту кард

دل طلب کعبه روی تو کرد

Ҳалқаи он зулф парешон гирифт

حلقه آن زلف پریشان گرفت

Мо ва майу тарафи гулистону ёр

ما و می و طرف گلستان و یار

Боди сабои тараф гулистон гирифт

باد صبا طرف گلستان گرفت

Бе маи рухсору шаби зулф ӯ

بی مه رخسار و شب زلف او

Хотирам аз шамъ шабистон гирифт

خاطرم از شمع شبستان گرفت

Хусрави бедили зи ду олам бараст

خسرو بیدل ز دو عالم برست

Вази ду ҷаҳони доман ҷонон гирифт

وز دو جهان دامن جانان گرفت