Диламро гоҳ он омад ки ком аз айш баргирад

دلم را گاه آن آمد که کام از عیش برگیرد

зи дасти соқии даврон чу гардуни ҷом зар гирад

ز دست ساقی دوران چو گردون جام زر گیرد

Маломат мекунад моро хирад дар ишқ варзидан

ملامت می کند ما را خرد در عشق ورزیدن

Дили ошиқи куҷои қавли худро муътабар гирад ?

دل عاشق کجا قول خود را معتبر گیرد؟

Ба айёрӣ касе оради шабии маъшӯқи худ дар бар

به عیاری کسی آرد شبی معشوق خود در بر

Ки ҷон бар каф наад то рӯзи тарки хоб ва хур гирад

که جان بر کف نهد تا روز ترک خواب و خور گیرد

зи рози хилвати мо шамъ чун равшан кунад рамзӣ

ز راز خلوت ما شمع چون روشن کند رمزی

Бигӯ парвона то ходими забон шамъ баргирад

بگو پروانه تا خادم زبان شمع برگیرد

Агар лашгар кашад султон ба вайронӣ , чаҳ ғам бошад ?

اگر لشگر کشد سلطان به ویرانی، چه غم باشد؟

Гадоиро ки сад кишвар ба як оҳ саҳар гирад

گدایی را که صد کشور به یک آه سحر گیرد

Гар аз дасти ғамат хусрав шавад фонӣ , надорад ғам

گر از دست غمت خسرو شود فانی، ندارد غم

Ба поят гар диҳад ҷонро , ҳаёти нави з сар гирад

به پایت گر دهد جان را، حیات نو ز سر گیرد