Басандаст онкии зулфи биногвашат илм гирад

بسند است آنکه زلف بناگوشت علم گیرد

МФрмои ориз чун симро каз хат ҳашам гирад

مفرما عارض چون سیم را کز خط حشم گیرد

Чу сабзаи хешро хат ту хонд ҷой он дорад

چو سبزه خویش را خط تو خواند جای آن دارد

Ки гул аз ханда бар хок уфтаду ғунча шикам гирад

که گل از خنده بر خاک افتد و غنچه شکم گیرد

Пас аз моҳият май байнам , маи ман каҷ макун абрӯ

پس از ماهیت می بینم، مه من کج مکن ابرو

Гиреҳи мФгн ба пешонӣ ки ма дар ғарра кам гирад

گره مفگن به پیشانی که مه در غره کم گیرد

Дилами сӯй даҳонат меравад , чун дар ту май байнам

دلم سوی دهانت می رود، چون در تو می بینم

Магар мехоҳад аз бими фанои роҳ адам гирад ?

مگر می خواهد از بیم فنا راه عدم گیرد؟

Хаёлати бештар май байнами андари дидаи пари нам

خیالت بیشتر می بینم اندر دیده پر نم

Агар чаҳ рӯй дар ойӣна нанамояд чу дам гирад

اگر چه روی در آیینه ننماید چو دم گیرد

Ситам дар аҳди ту зон гӯна хунин шуд ки ҳар соъат

ستم در عهد تو زان گونه خونین شد که هر ساعت

Аҷали баҳр шафоат ояду даст ситам гирад

اجل بهر شفاعت آید و دست ستم گیرد

Маро бар тахти васлати нохуни поеи нагардадтар

مرا بر تخت وصلت ناخن پایی نگرددتر

Агар атрофи олами сар ба сари сайлоб ғам гирад

اگر اطراف عالم سر به سر سیلاب غم گیرد

Ҳадиси дидау дил чун нависад сӯии ту хусрав

حدیث دیده و دل چون نویسد سوی تو خسرو

Ки коғазтар шавад аз гиря , оташ дар қалам гирад

که کاغذتر شود از گریه، آتش در قلم گیرد