Бут маҳмил нишин ман магар ҳолам наме донад

بت محمل نشین من مگر حالم نمی داند

Ки май бандади барин дили бору маҳмил тунд ме ронад

که می بندد برین دل بار و محمل تند می راند

Ҷмозаҳ дар раҳу овехтаи дил чун ҷарас бо ӯ

جمازه در ره و آویخته دل چون جرس با او

Нафиру нолаи дили ҳам ба овоз ҷарас монад

نفیر و ناله دل هم به آواز جرس ماند

Сегӣ дунболи он маҳмил , туфайл ӯ даврони ман ҳам

سگی دنبال آن محمل، طفیل او دوران من هم

Маниш лаббайк мегӯям , чу ӯ сагро ҳаме хонд

منش لبیک می گویم، چو او سگ را همی خواند

Штрбоно , фурӯдовар замонии маҳмилаш варна

شتربانا، فرود آور زمانی محملش ورنه

зи оби чашми ман тарсами шутур дар гул фурӯ монад

ز آب چشم من ترسم شتر در گل فرو ماند

Куҷо дар дил бимонад ҷон , агар ҷонон бурун ояд

کجا در دل بماند جان، اگر جانان برون آید

Касе каз ҳам таҳгӣ дидани зимом аз даст бастанд

کسی کز هم تگی دیدن زمام از دست بستاند

Чу ман мардуми дарин водӣ , рӯ , эй сайлоби чашми ман

چو من مردم درین وادی، رو، ای سیلاب چشم من

зи минро гирд бинишонӣ , шутур ҷое ки бинишонад

ز مین را گرد بنشانی، شتر جایی که بنشاند

Дами сарди маро , эй бод , Лутфӣ кун , мабар ҳар сӯ

دم سرد مرا، ای باد، لطفی کن، مبر هر سو

Ҳам он сӯ бар , магари гардӣ азон рухсор бинишонад

هم آن سو بر، مگر گردی ازان رخسار بنشاند

Дарин вайрона хоҳам дод ҷон , ар бар серум ноед

درین ویرانه خواهم داد جان، ار بر سرم ناید

Бигӯ , эй сорибон , бории сар ноқа бигардонад

بگو، ای ساربان، باری سر ناقه بگرداند

Хурӯши уштур ӯ ҳаст аз бори гарони хусрав

خروش اشتر او هست از بار گران خسرو

Ки резади корвони дил ,гар ӯ маҳмил биҷунбанд

که ریزد کاروان دل، گر او محمل بجنباند