Дамӣ набӯд ки он ғамзаи ҷаҳонӣ хӯн наме созад

دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد

Вале даъвии хӯни ашкам ба рух гулгун наме созад

ولی دعوی خون اشکم به رخ گلگون نمی سازد

намегардад ба чашм ӯ хаёли ман ба пероҳан

نمی گردد به چشم او خیال من به پیراهن

Яқинам шуд ки ӯ ҷома дигар гулгун наме созад

یقینم شد که او جامه دگر گلگون نمی سازد

Манам як қатраи хӯни дил , вале ин чашм аз оҳам

منم یک قطره خون دل، ولی این چشم از آهم

Дамӣ дар ишқ ту набӯд ки чун Ҷайҳун наме созад

دمی در عشق تو نبود که چون جیحون نمی سازد

Мабош аз лолаи хунин кам , эй ушшоқи хӯни афшон

مباش از لاله خونین کم، ای عشاق خون افشان

Нагардад сурх то ӯ аз ҷигарҳо хӯн наме созад

نگردد سرخ تا او از جگرها خون نمی سازد

Хаёли тири қадашро ки ӯ аз дил гузар дорад

خیال تیر قدش را که او از دل گذر دارد

Дилам ҳамчун алифи ҳаргизи зи ҷон берун наме созад

دلم همچون الف هرگز ز جان بیرون نمی سازد

Маро гуфтӣ , ба ту созам вале вақте ки сӯзии дил

مرا گفتی، به تو سازم ولی وقتی که سوزی دل

Азон вақтеаст дили сӯзам , вале акнӯн наме созад

ازان وقتی است دل سوزم، ولی اکنون نمی سازد

Нигаҳ май дори чашматро зи гиря бар дараш , хусрав

نگه می دار چشمت را ز گریه بر درش، خسرو

Кигар дарё шавад рӯзӣ бидон дар чун наме созад

که گر دریا شود روزی بدان در چون نمی سازد