Бод омад ва зон сарви хиромон хабар оварад

باد آمد و زان سرو خرامان خبر آورد

Дар колбуди сӯхта , ҷонӣ дигар оварад

در کالبد سوخته، جانی دگر آورد

Имрӯзи ҳам аз аввали субҳами сари мастии сет

امروز هم از اول صبحم سر مستی ست

Ин буи ки бӯда сет ки бод саҳар оварад ?

این بوی که بوده ست که باد سحر آورد؟

Сад миннат бодаст барин дида казон роҳ

صد منت باد است برین دیده کزان راه

Ман серума талаб кардам ва ӯ хок дар оварад

من سرمه طلب کردم و او خاک در آورد

Ҳаргиз наравад аз дили ман гиряи шаб

هرگز نرود از دل من گریه شب

Каш дар таҳ паҳлу шуд ва аз хоб дар омад

کش در ته پهلو شد و از خواب در آمد

эй дида , фурӯи рез ҳар он об ки дорӣ

ای دیده، فرو ریز هر آن آب که داری

Кини оташи андӯҳи зи ман дӯд баровард

کین آتش اندوه ز من دود برآورد

Ман об талаб кардам азин дидаи дарин сӯз

من آب طلب کردم ازین دیده درین سوز

ӯ худ ҳамаи прколаҳи хӯн ҷигар оварад

او خود همه پرکاله خون جگر آورد

Ҳон , эй дили осӣ , чаҳ шавад ҳоли ту коинк

هان، ای دل عاصی، چه شود حال تو کاینک

Султон ба ғзои омада бар ҷон ҳашар оварад

سلطان به غزا آمده بر جان حشر آورد

Ёрб , чаҳ шуд ӯ , дар тани нолон ки ҷо кард ?

یارب، چه شد او، در تن نالان که جا کرد؟

Он ҷони буруни рафта ки дар ҷон сқр оварад

آن جان برون رفته که در جان سقر آورد

Зон мурғ ки шаби нола ҳаме кард , бипурсед

زان مرغ که شب ناله همی کرد، بپرسید

Ҷое гули хандони маро дар назар оварад

جایی گل خندان مرا در نظر آورد

Хӯни ман дили сӯхта дар гардани қосид

خون من دل سوخته در گردن قاصد

Кони нома ки оварад аз ӯ дайртар оварад

کان نامه که آورد از او دیرتر آورد

Хусрави нигаҳаши дор ки эксир ҳаёт аст

خسرو نگهش دار که اکسیر حیات است

Гардӣ ки сабои дӯш азон раҳгузар оварад

گردی که صبا دوش ازان رهگذر آورد