Бӯеи зи сари зулфи нигорин ба ман оред

بویی ز سر زلف نگارین به من آرید

Як тор азон турраи мишкӣн ба ман оред

یک تار ازان طره مشکین به من آرید

Махмураму ҷонам ба сӯй менигарон аст

مخمورم و جانم به سوی می نگران است

Он бода ки дар дод нахустин ба ман оред

آن باده که در داد نخستین به من آرید

Хоҳед ки аз хоки броими пас сад сол

خواهید که از خاک برآیم پس صد سال

Аз майкадаи буи май рангин ба ман оред

از میکده بوی می رنگین به من آرید

Ҳар гуҳ ки ғамии гашти падед аз дил , гуфтам

هر گه که غمی گشت پدید از دل، گفتم

Ғамро нахурд ҷузи дили ғамгин ба ман оред

غم را نخورد جز دل غمگین به من آرید

Ҷон май супурд аз ғами ҳиҷрони ту хусрав

جان می سپرد از غم هجران تو خسرو

Рӯзии хабари ошиқи мискин ба ман оред

روزی خبر عاشق مسکین به من آرید