эй зулфи ту доми дили доноу хирадманд

ای زلف تو دام دل دانا و خردمند

Душвори ҷаҳди дил ки дар афтод дарин банд

دشوار جهد دل که در افتاد درین بند

Андари дили ман буд ниҳолии зи сабурӣ

اندر دل من بود نهالی ز صبوری

Бодии бўзид аз ту ва аз бехи броФгнд

بادی بوزید از تو و از بیخ برافگند

Будем хирадманд , ки зад ишқи ту бар мо

بودیم خردمند، که زد عشق تو بر ما

Девонагӣ овараду нмондими хирадманд

دیوانگی آورد و نماندیم خردمند

Ширинаст дурӯғи ту , зи ҳам арча зании лоғ

شیرینست دروغ تو، ز هم ارچه زنی لاغ

Ҳалво натавон хӯрд азинсон ки ту савганд

حلوا نتوان خورد ازینسان که تو سوگند

эй бод , биҷунбон сари он зулф ва бибахшоӣ

ای باد، بجنبان سر آن زلف و ببخشای

Бар ҳоли парешони парешон шудае чанд

بر حال پریشان پریشان شده ای چند

Дар орзӯии як сухан талх бамурдам

در آرزوی یک سخن تلخ بمردم

Рӯзӣ нашуд аз давлати он лаъл шукр ханд

روزی نشد از دولت آن لعل شکر خند

Асҳоби ҳаваси чошнии ишқ , чаҳ донанд ?

اصحاب هوس چاشنی عشق، چه دانند؟

Лиззати надиҳади ташна майро шукру қанд

لذت ندهد تشنه می را شکر و قند

Бигзор ки берун равад аз пардаи дили роз

بگذار که بیرون رود از پرده دل راز

Кин парда намонда сет кунун қобили пайванд

کاین پرده نمانده ست کنون قابل پیوند

Ҳаргиз наравад нақши рахт аз дили хусрав

هرگز نرود نقش رخت از دل خسرو

Зон гӯна ки аз рони сегон доғи худованд

زان گونه که از ران سگان داغ خداوند